DOLAR 32,2144 0.1%
EURO 35,0487 0.53%
ALTIN 2.446,16-0,61
BITCOIN 2242867-0,47%
İstanbul
19°

HAFİF YAĞMUR

17:02

İKİNDİ'YE KALAN SÜRE

Ertuğrul Özkök: Bana şarap bedduası eden muhafazakâr okura yanıt, dünyanın ve Türkiye’nin en düzgün şarabı hangisidir?
  • Haberim
  • Gündem
  • Ertuğrul Özkök: Bana şarap bedduası eden muhafazakâr okura yanıt, dünyanın ve Türkiye’nin en düzgün şarabı hangisidir?

Ertuğrul Özkök: Bana şarap bedduası eden muhafazakâr okura yanıt, dünyanın ve Türkiye’nin en düzgün şarabı hangisidir?

ABONE OL
Haziran 1, 2023 01:05
Ertuğrul Özkök: Bana şarap bedduası eden muhafazakâr okura yanıt, dünyanın ve Türkiye’nin en düzgün şarabı hangisidir?
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Ertuğrul Özkök, “Küçük hoş şeyler” başlığı altında yazdığı ve “newsletter” olarak paylaştığı yazılarında bugün, muhafazakâr bir okurunun kendisine yönelik “Seksen yaşa merdiven dayadığın vakitte hâlâ şarap propagandası yapabiliyorsun. Allah seni bildiği üzere yapsın…” bildirisini değerlendirdiği yazısında, “Bugün dünyada değeri şimdi anlaşılamamış en âlâ şaraplar ortasında Türk şarapları da var. Siz muhafazakâr okurlarım tahminen hiç anlamayacak ancak dünya bir gün bunu kesinlikle anlayacak” tabirlerini kullandı.

Özkök’ün “Bana şarap bedduası eden muhafazakâr okura yanıt: Dünyanın ve Türkiye’nin en âlâ şarabı hangisidir?” başlıklı yazısı şöyle:

Bana şarap bedduası eden muhafazakâr okura karşılık: Dünyanın ve Türkiye’nin en güzel şarabı hangisidir?

Dün, hayatımın tahminen de en hafif ve şık bedduasını aldım.
Pek siyaset yazmadığım halde nasıl oluyor da hâlâ bu türlü beddua iletileri alıyorum kendim de şaşırıyorum bazen.
Bu defaki bahis şaraptı…

“Seksenine merdiven dayadın hâlâ bunru yapıyorsun ya”

Eski Bild gazetesi Genel Yayın Direktörü Kai Diekmann’ın hatıra kitabından bahsederken orada geçen bir Türk şarabının ismini vermiştim.
Kaç yaşında olduğunu bilmediğim bir okur bana şu bildirisi yazmış:
Seksen yaşa merdiven dayadığın vakitte hâlâ şarap propagandası yapabiliyorsun. Allah seni bildiği üzere yapsın…
Herhalde muhafazakâr bir okur olmalı ki, şarap sözünü görünce yazmış.
Hayatım boyunca muhafazakâr bölümün fanatiklerinden aldığım en hafif ve şık bedduaydı.
Çünkü kimileri en ağır küfürlerle yakınlarıma bile vuruyordu.
Bazıları ise orada bırakmayıp, vefat tehdidine kadar gidiyordu.
Bu kez bir okur benim işimi kendi halletmek yerine hiç olmazsa Allah’a bırakmış.

Allah aslında bana bildiğini yapıyor

Ben de kendisine bir teşekkür bildirisi attım ve şunu dedim:
“Allah sizin için de benim için de ne yapacağını bilir. Bize de sormaz… Ben hayatımdan mutluyum.
Siz de şad olun. Bırakalım Allah hakkımızda ikimiz hakkında da bildiğini yapsın…”
Bana karşı karşılık yazmadı. Bu sükûtu, anlaştığımız biçiminde yorumladım.
Mesajda en hoşuma giden şey, “80’ine merdiven dayadığın vakitte hâlâ şarap propagandası yapabiliyorsun” demesi oldu.
Bu, demek ki Allah bana sıhhat vermiş ve hâlâ şarap içebiliyorum.
Rahmetli Vehbi Koç öldüğü güne kadar akşam üzerleri bir kadeh viskisini içerdi.
Rahmetli babam da rakısından hiç vazgeçmedi.
Ben de bunu şöyle yorumluyorum.
Allah bildiğini yapıyor demektir.
Allah’tan dilediğim şeylerden biri de, hayatımın son gününe kadar bana akşam üzerleri bu keyfimi bağışlaması.
Buna karşılık hayatımda kimseye içki içmesini tavsiye etmedim, etmem.

Mick Jagger’ın şarap dükkânı kapandı

Neyse madem husus açıldı, siyaset yorgunluğumuzdan da istifade edip, size şarapla ilgili yeni kimi gelişmelerden kelam edeyim.
Dünyanın en ünlü şarap ve içki dükkânlarının başında New York’un Manhattan bölgesindeki “Sherry-Lehmann” butiği vardır.
İşte, bu ünlü markanın alkollü içki satma lisansı iptal edilmiş ve kapanmış.
Arkasında çok değişik bir finansal dolandırıcılık öyküsü var.
New York’a her gittiğimde bu mağazayı gezerdim.
Müşterileri ortasında, bir vakitlerin efsane bayanı Greta Garbo ve benim efsane şarkıcım Mick Jagger da var.
Sattığı şarapların fiyatı bana hiç uygun değildi.
Raflarındaki Romanee Conhti’leri, La Tachle’ları, Chateau Lafitte ve Petrus’ları seyretmek bile başlı başına bir zevkti benim için.

Asimov’un 25 yıllık şarap müellifi yeğeninin itirafı

Ama benim için dünün haberi bu değil, New York Times gazetesinin 25 yıllık şarap müellifinin itiraflarıydı.
Eric Asimov yıllardır takip ettiğim bir şarap müellifi.
Ünlü bilim kurgu müellifi Isac Asimov’un yeğeni.
Onun “25 dolar altı işi şaraplar” yazılarını çok severdim.
Yirmibeş yıllık mesleğinden sonra, dün gazetesinin bir öbür müellifine mülakat verdi.
Bence şarap hususuyla ilgilenenler için çok kolay lakin çok değişik itiraflarda bulundu.
Size kısaca özetleyeyim:

Markafobik yerli ve ulusal ombudsmanlar için not

Önce bizim markalara alerjisi olan, kendi kendisini “Ombudsman” ilan etmiş müellifleri ifrit edecek bir soru ile başlayayım.
(*) Tatmak için her gün şarap gönderiyorlar mı size?
“Evet örnek olarak çok sayıda şarap alıyorum. Bazen üreticiler, bazen satıcılar, bazen somelyeler gönderiyor.”
Dolayısıyla iç rahatlığı ile bu şarapları yazıyor, isimlerini verebiliyor ve övebiliyorlar.
Tabii muhafazakârlarından da beddua almıyorlar.


Okuyucular şarap uzmanına en çok hangi yansıyı veriyor?

İkinci soru kendini şarap uzmanı olarak tanıtanlarla ilgili…
(*) Okuyucularınızdan en çok hangi reaksiyonları alıyorsunuz?
“Çok sayıda okuyucu, tanıttığım ve eleştirisini yazdığım bir şarap konusunda hiç de tıpkı fikirde olmadığını yazıyor. Kimileri da teşekkür ediyor. Natürel bunlar karşılığı güç sorular. Her şeyden evvel şunu söyleyeyim. Şarap konusunda hiç kimse her şeyi bilen insan değildir. En uzman bireyler bile her şeyi bilemez. Açılan her şişe başka bir gerçekliktir.”

“Dünyadan bir tek şarap ismi ver desem hangisinin ismini verirdiniz”

Üçüncü soru ise “Ben Burgogne ve Bordeaux dışında şarap tanımam” diyen uzmanlar için.
(*) Dünyada daha çok insanın tanımasını istediğiniz bir tek şarap ismi ver desem hangisini verirdiniz?
“Aslında çok kolay ve herkesin bildiği bir şarabın ismini veririm. Chianti Classico. İtalyan restoranlarının en klasik ve ucuz şarabı. Bana nazaran dünyanın en büyük şaraplarından biridir. Bir de Alman şarapları. Önyargıların tersine çok yeterli şaraplardır.”

Ve son soru; sizce dünyanın en uygun şarabı hangisidir?

Asimov en yeterli şarap için bir de markadan bağımsız ölçü veriyor:
“Yemeğinizle en düzgün eşleşen şarap…”
Bu da büsbütün size ilişkin bir uzmanlık alanı.

Şimdi sıra bir Türk şarap müellifinin itirafında

Aşağı üst 30 yıldır şarap üzerine yazılar yazıyorum.
Birçok insanın gözünde bir şarap uzmanıyım.
Yazılarıma “Türk şarapçılığının gelişmesini istiyorsanız, Türk şarabı içmeyin” anlayışı ile başladım.
Şimdi geriye baktığım vakit “haklıydım” diyebiliyorum.
Çünkü gümrük duvarlarının gerisine saklanan ve korunan Türk şarapları yeterli değildi.

Hayatım boyunca yazdığın en aptal şarap yazısı şuydu

Daha sonraları Türk şarapçılarına, biraz da aşağılayarak, “Öküzgözü, danaburnu üzere “Mahalli” üzümleri bırakıp, ‘Cabernet Sauvignon, Merlot Pinot Noir üzere dünyaca bilinen üzümlere gidin’ diyerek hayatımın en aptalca teklifini yaptım.
Bugün geldiğim noktada ise, artık Türk şaraplarının iflah olmaz bir tutkunu ve savunucusuyum.
İçtiğim şarabın yüzde 90’ının Türk şarabı olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Ayrıca, Öküzgözü, Narince, Bornova Misketi üzere yerli üzümlerin de hastasıyım.
Yavaş yavaş Kalecik Karası’na ve Boğazkere’ye de giriyorum.
Ve nazik bedduacı okuruma söylemek isterim ki, bütün bunları seksenime merdiven dayadığım günlerde daha da hoş keşfediyorum.

Ben bir şarap uzmanı mıyım?

Yukarıda da belirttiğim üzere birçok kişi beni “şarap uzmanı” olarak biliyor.
Bazıları “sahte tevazu” diyor ancak samimi olarak uzmanlığı reddediyorum..
Ben şarap uzmanı değil, güzel bir şarap içicisiyim.
Hiç kuşkusuz şarabın öyküsünü çok âlâ bilen uzmanlar da var.
Mesela Mehmet Yalçın…
Onun bilgisine hayranım.
Ama tadım konusundaki uzmanlık derseniz…
İşte o uzmanlık konusunu kabul edemiyorum.

Kural 1: Davetliysen parasını ödemediğin şarabı asla içme

Bazı kurallarım var.
Bir numaralı kuralım şu:
Davetli olduğum bir yerde, parasını kendimin ödemediği şarabı asla seçmem…
Çünkü “Noblesse exige…”
Masada asalet bunu gerektirir…
Seçeni de ayıplarım.

Kural 2: Yıllanma bir öyküdür ve bekleme

Seksenine merdiven dayamış bir şarapsever olarak artık önümde iki pürüz var.
İlki şu;
Dünyanın en âlâ ‘Millesime” (En yeterli rekolte) yıllarından biri 2005.
Ancak bugün benim üzere bir insanın 2005 rekoltesi bir Bordeaux’ya ulaşması sıkıntı.
İkincisi ise;
Son yıllardaki uygun bir Milessime yılı şarabını alsam, bu kere önümde onu bekleyecek yıllarım yok.
O nedenle artık ikinci kuralım şu:
Fiyatı ve kalitesi uygun bir şarabı bekletme lüksüm yok. Beş altı yıllık şarapları büyük keyifle içiyorum artık.
İşin garibi artık “şarabın yıllanması” konusu da bana artık demode bir önyargı olarak görünüyor.

Kural 3: Hiçbir şarap 5 dolardan fazla etmez mi?

Asimov’un en çok aldığı reaksiyonlardan biri de şuymuş:
“Hiçbir şarap 5 dolardan fazlasını etmez…”
Şarabın hangi uğraşlarla üretilen bir eser olduğunu bilseler bu cümleyi ağızlarına bile almazlardı.
Çünkü eder…
Eder ama…

Kural 4: Çok fiyat yeni güçlü Rus, Çin ve Arap hödüklerinin ürünüdür

Ama şurası da bir gerçek.
Hiçbir şarap bugünün kıymetli Bourgogne’ların, Bordeaux’ların fiyatını haketmez.
Ne yazık ki Çin’in, Rusya’nın ve Arap ülkelerinin hödük yeni zenginleri tahminen de şarapçılığın sonunu getirecek bir yolu açtılar.
Fiyatları mantıksız halde uçurdular…

Kural 5: Bir ülkede en değerli şarap, en değerli olanı değildir

Hayatım boyunca daima şuna inandım.
Şarapçılığın gelişmesi için, ucuz ve orta segment şaraplarının kalite ve fiyatlarının uygun olması lazım.
O nedenle Türkiye’de bu segmentte çalışan Pamukkale, Sevilen üzere markaları daima savundum.
“Dürüst şarap” kavramını yerleştirmeye çalıştım.
Şarap bir ülkede parası olan üç beş hödük zenginin imtiyazı olamayacak kadar değerli bir kültürel eserdir.

Kural dışı hoş bir sarı kedi hikâyesi

Geldiğimiz noktada şunu sevinerek görüyorum.
Bugün bana nazaran dünya standartlarında şarap üreten en az 40-50 üreticimiz var.
Daha geçen hafta Pamukkale ailesinin bir üyesi olan Selda Tokat’ın Denizli Güney platosunda kendi küçük parselinde ürettiği “Sarı Kedi” isimli şarabını tattım.
Bir kez daha anladın ki şarap bir tutku eseri.
Bu bir bayanın tutkusu haline gelince sonuç da çok yeterli oluyor.

Son kelam bedduacı muhafazakâr okuruma; bu yaşta haklıyım

Almanya’nın tanınmış eski genel yayın direktörü Kai Diekmann’ın kitabında Türk Kayra şarabının ve Öküzgözü üzümünün ismini görüyorum.
Kavaklıdere’nin üçüncü jenerasyon kızları bugün Bordeaux’da bile yeterli birer üretici haline geldiler.
Ege’de, Trakya’da, Kapadokya’da mükemmel üreticilerimiz var.
Bunları görünce, bana nazikçe beddua edenr muhafazakâr okuruma şunu diyorum:
“Seksenime dayandığım şu yaşta Türk şaraplarını usanmadan anlatmakta haklıydım… Hâlâ haklıyım…”
Ama şunu da söylüyorum.
Bugün dünyada değeri şimdi anlaşılamamış en yeterli şaraplar ortasında Türk şarapları da var.
Siz muhafazakâr okurlarım tahminen hiç anlamayacak fakat dünya bir gün bunu kesinlikle anlayacak.

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP
300x250r
300x250r