“Terörsüz Türkiye” vizyonuyla hazırlanan raporun detaylarını dinlerken, gözüm gayriihtiyari dışarıdaki o kapıya takıldı. Hani şu 1994’te Orhan Doğan’ın başı bastırılarak polis aracına bindirildiği, Leyla Zana’nın, Ahmet Türk’ün beyaz bir minibüsle cezaevine gönderildiği o uğursuz kapı... Türkiye o gün o kapıdan içeri girerken, aslında koca bir terör sarmalının kucağına itilmişti. Bugün ise aynı mekânda, o sarmaldan çıkışın reçetesi okunuyor.

Meclis Artık "Meşruiyetin Tek Adresi"
Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş’un konuşması, sadece bir açılış nutku değil, bir devlet iradesinin beyanıydı. Kurtulmuş’un altını çizdiği "milli iradeye dayanan siyasal metin" vurgusu, çözümün artık kapalı kapılar ardında değil, milletin evinde, şeffaf ve hukuki bir zeminde aranacağının ilanıdır.

Raporun can alıcı noktası ise "teyit" mekanizması. Süreç, "PKK’nın silah bıraktığının güvenlik birimlerince (MİT) tespiti ve teyidi" şartına bağlanmış. MİT Başkanı İbrahim Kalın’ın sunduğu bu çerçeve, devletin bu kez "önce icraat, sonra hukuk" prensibiyle hareket edeceğini gösteriyor.

Şeyh Said Yasası’ndan Günümüze: Hukuki Güvence
Raporda en dikkat çekici maddelerden biri, geçmişteki Şeyh Said isyanı sonrası çıkarılan yasaya benzer, 5 yıllık takip süresini öngören müstakil ve geçici bir düzenleme teklifi. Bu, hem bir "topluma kazandırma" projesi hem de sürecin suistimal edilmesini önleyecek bir denetim mekanizması.

Ancak bir gazeteci olarak benim asıl önemsediğim kısım, "yasal güvence" meselesi. Hatırlayın; 7 Şubat MİT kumpasını... FETÖ’nün, çözüm sürecini baltalamak için Hakan Fidan’ı ve ekibini nasıl hedef aldığını, Başbakan Erdoğan’ın ameliyat masasında verdiği o kritik talimatla kumpasın nasıl bozulduğunu bizzat yaşadık. Bu rapor, elini taşın altına koyan devlet görevlilerinin yarın bir gün "yargısal bir tuzağa" düşürülmemesi için zırh istenmesi gerektiğini açıkça söylüyor.

Tarihi Bir Fırsat Eşiği
Şu an Ortadoğu yangın yeri. Sınırlar değişiyor, dengeler sarsılıyor. Raporda da ima edildiği gibi: Bu fırsatı her zaman yakalayamayabiliriz. CHP ve DEM Parti’nin şerhlerine veya usul itirazlarına takılmadan, bu milli mutabakatın yasal zeminini bir an önce oluşturmak gerekiyor.

Yıllar önce o beyaz minibüslerin uzaklaştığı o kapı, bugün barışın ve terörsüz bir geleceğin giriş kapısına dönüşebilir. Yarım asırlık kalemimle şunu söyleyebilirim: Türkiye, geçmişin travmalarını o kapıda bırakıp, "Terörsüz Türkiye" raporunun açtığı yeni yoldan yürümeye mecburdur.

Zira bu kez mesele sadece bir rapor değil; bu coğrafyada var olma mücadelesinin ta kendisidir.