Balkanlar’da bir gönül yolculuğu: Kosova ve Makedonya

Memleket hasreti deyince Akla Yahya Kemal gelir buralarda Bir de Nazım'ın şiirleri.

Bazı yolculuklar sadece kilometrelerle ölçülmez; zamanın içinde, tarihin derinliklerinde ve en önemlisi gönül coğrafyamızda yapılır. Eşim Ayşe ile birlikte çıktığımız dört günlük Kosova ve Makedonya gezisi, bizim için tam olarak böyleydi. 500 yıla yakın hâkimiyet sürmüş ecdadımızın yaptıklarını eserlerini bıraktıkları izlerini gördükçe gururlandım. Beş asır boyunca ecdadımızın adaleti ile şenlenen ve şekillenen bu topraklarda, taşlara sinmiş hatıraları koklamak ve yerli halkın Türkiye iyi ki varsın var ol güçlü ol demesi ve bunları orda yaşayan yerli halkın çoğunluğundan duymak bir kez daha Türk milletini bir ferdi olmanın gururunu yaşattı. Pasaportumuzun ötesinde bir yerlere ait olduğumuzu bir kez daha hatırlattı bize. O zaman ne duruyoruz haydeeeeee!

Kosova, bir şehit padişahın huzurunda

Yolculuğumuzun ilk durağı Kosova’nın kalbi Priştine’ydi. Şehre girer girmez bizi karşılayan o vakur hava, rotamızı hemen Sultan Murad Hüdavendigar Türbesi’ne çevirdi. Savaş meydanında şehit düşen tek Osmanlı padişahının, bedeni Bursa’da olsa da kalbinin attığı yer burasıydı.

Türbede bizi karşılayan isim ise tarihin ta kendisiydi: Saniye Teyze. Tam 500 yıldır bu türbeye gönüllü olarak mihmandarlık yapan bir ailenin son ferdi... Onunla sohbet etmek, sanki bir tarih kitabının sayfaları arasında yürümek gibiydi. Elini öpüp, küçük bir hediyeyle gönlünü aldıktan sonra, 1461’den beri şehre mührünü vuran Fatih Sultan Mehmet Camii’ne geçtik.

Balkanlar’ın ortasında yükselen bu zarif kubbe, ecdadın estetik anlayışının ve oradaki varlığımızın en güçlü tanığıydı. Kalabalık bir cemaatle cuma namazını orada kılmak nasip oldu. Bahçesinde Türk kahvesini içtikten sonra yola revan olduk.

Üsküp, Türkçe konuşan sokaklar

Priştine’den yaklaşık 1,5 saatlik keyifli bir kara yolculuğuyla Kuzey Makedonya’ya geçtiğimizde, sanki kendi evimizin bir başka odasına girmiş gibi hissettik. Belki de bundandır ki, Üsküp bizi çok daha sıcak, çok daha "bizden" karşıladı camilerden yükselen ezan sesleri bize Üsküp yerine yanlışlıkla Üsküdar’a mı geldik dedirtirdi. Şehrin her köşesinde Türkçe yankılanıyor, kendimizi daha rahat hissettiğimizde bundandır beklide

Üsküp’te Osmanlı’dan kalan eserler, şehrin ruhunu hâlâ şekillendiriyor. Üsküp’ün ruhu, o meşhur Taşköprü II. Murat döneminde inşasına başlanan köprü, Fatih Sultan Mehmet döneminde tamamlanmıştır. Ya o dolambaç gibi sokaklarıyla insanı büyüleyen Eski Çarşı’da (nam-ı diğer Türk Çarşısı) saklı. Sulu Hanlar, çifte hamamlar ve gökyüzüne uzanan minareler arasında dolaşırken şunu anladım: Okullarda Tarih sadece kitaplardan öğretilince hep bir şeyler eksik ve yanlış olduğunu geçmişimizi bize hep eksik öğrettiklerini fark ettim çarşıdan geçince ve o yerli halkı dinleyince tarih canlanıyor; kitaplardaki bilgiler ete kemiğe bürünüyor. Buraları en çok da genç nesillerin görmesini isterdim gezip gördükçe. Ecdadımıza söven değil onları öven gençler olacağına eminim.

Üsküp’ün yerlisi Arnavut Aziz Bey ile yaptığım sohbette Türkiye ne kadar güçlü olursa bizde burada okadır gururlu ve güçlü oluyoruz aman Ülke(m)ize nazar değmesin diyor. Başının üstündeki asılı Türk Bayrağına bakarken. Gururlanmamak elde değil.

Üsküp tarihi kadar yeşillikleriyle de bir başka güzel hele Üsküp'ün yaklaşık 15-25 km batısında yer alan Matka Kanyonu, Treska Nehri üzerinde 1937'de kurulan barajla oluşan yapay gölü, dik kireçtaşı kayalıkları, endemik kelebek türleri ve tarihi manastırlarıyla ünlü 5000 hektarlık bir doğa harikası gidip de görmesek olmazdı.

Lezzet durakları: Bürek, köfte ve daha fazlası

Balkanlar’a gidip de damak çatlatmadan dönmek olmazdı! Gezimizin en lezzetli en keyifli yanlarından biri de yemeklerdi. Meşhur Balkan büreği, yanına eşlik eden o meşhur cevabi (köfte) ve damaklarda iz bırakan Balkan mantısı... Türk mutfağıyla bu kadar iç içe geçmiş bir lezzet kültürü, yabancılık hissini tamamen ortadan kaldırıyor. Her lokmada tanıdık bir tat, her sofrada bir dost meclisi buluyorsunuz. Porsiyonları ise bol kepçeden.

Bir sevdadır Balkanlar

Dört günün sonunda cebimizde fotoğraflar, kalbimizde ise unutulmaz anılarla yola çıktık. Bu seyahat bizim için sadece bir gezi değil; bir özlem giderme, bir köklerle buluşma deneyimiydi. Ecdadımızın emanetlerine sahip çıkan o güzel insanları görmek ve "Türkiye güçlü olsun!" dualarını yerinde duymak, Balkan halkının sıcaklığıyla karşılaşmak, bu dört günü hayatımın en unutulmaz anılarından biri haline getirdi Türk milleti olmanın gururunu bir kez daha iliklerimize kadar hissettirdi.

Bu yolculukta her an yanımda olan, keşiflerimi güzelleştiren eşim Ayşe’ye teşekkürü borç bilirim. Balkanlar’ın o mahzun ama vakur duruşunu yerinde görmek isteyen herkese tavsiyemdir; mutlaka gidin ve o kadim topraklara selam verin.

Kalın sağlıcakla. Allaha emanet.